viernes, 11 de diciembre de 2009

Una que se hace mayor...


Domingo 29 de Noviembre:
10h: me levanto y, aún medio dormida, voy al lavabo
10.02h: Me miro al espejo, veo algo extraño en mí. Me acerco más y abro bien los ojos. No puede ser. Me lavo la cara y me vuelvo a mirar. Pero ahí sigue. Parece que me esté llamando. Y encima no es una sola, son tres!! Blancas y relucientes.
10.03h: ENTRO EN SHOCK!!!!!! Me acabo de descubrir 3 canas en el flequillo!!!
10.04h: la idea de que "me hago mayor" me abofetea y me despierta del todo

15h: le comunico a mi hermana, con cara compungida, mi nueva situación.
15.01h: se parte de risa!!! ¡¿Será posible?!

Viernes 11 de Diciembre:
Han pasado 2 semanas desde entonces y, aunque todavía la idea de "hacerme mayor" me da vértigo, he encontrado dos cosas que me van a ayudar a superar mi nueva "crisis":
- mi peluquera y sus maravillosos tintes
- y una buena viñeta de Maitena...

3 comentarios:

Ypur sister dijo...

Es duro hacerse mayor, pero te digo una cosa: es más fácil disimular las canas que las arrugas, y de esas creo que ni tú ni yo tenemos aún, así que habrá que conformarse... (quien no se consuela es porque no quiere, jeje)

Your sister dijo...

Perdón, quería decir "Your sister", que a estas horas la vista me falla y ya no sé escribir

Núr dijo...

Dona, no pateixis!!! Jo també en tinc alguna i em consola pensar que mentre em surti, de tant en tant, un granet d'acné pubertil voldrà dir que encara no sóc tan gran! ;)