
Domingo 29 de Noviembre:
10h: me levanto y, aún medio dormida, voy al lavabo
10.02h: Me miro al espejo, veo algo extraño en mí. Me acerco más y abro bien los ojos. No puede ser. Me lavo la cara y me vuelvo a mirar. Pero ahí sigue. Parece que me esté llamando. Y encima no es una sola, son tres!! Blancas y relucientes.
10.03h: ENTRO EN SHOCK!!!!!! Me acabo de descubrir 3 canas en el flequillo!!!
10.04h: la idea de que "me hago mayor" me abofetea y me despierta del todo
15h: le comunico a mi hermana, con cara compungida, mi nueva situación.
15.01h: se parte de risa!!! ¡¿Será posible?!
Viernes 11 de Diciembre:
Han pasado 2 semanas desde entonces y, aunque todavía la idea de "hacerme mayor" me da vértigo, he encontrado dos cosas que me van a ayudar a superar mi nueva "crisis":
- mi peluquera y sus maravillosos tintes
- y una buena viñeta de Maitena...
3 comentarios:
Es duro hacerse mayor, pero te digo una cosa: es más fácil disimular las canas que las arrugas, y de esas creo que ni tú ni yo tenemos aún, así que habrá que conformarse... (quien no se consuela es porque no quiere, jeje)
Perdón, quería decir "Your sister", que a estas horas la vista me falla y ya no sé escribir
Dona, no pateixis!!! Jo també en tinc alguna i em consola pensar que mentre em surti, de tant en tant, un granet d'acné pubertil voldrà dir que encara no sóc tan gran! ;)
Publicar un comentario