sábado, 13 de junio de 2009

Cuando la ambición se conviritió en soledad (II)


Y colorín colorido, este cuento se ha cumplido…

Y aquel Rey se acabó convirtiendo en el peor enemigo de Hércules (el héroe que un día con esfuerzo y humildad consiguió salir victorioso): el perverso Hades. La ambición pudo con él y del Olimpo cayó en picado al Reino de los muertos.
----
Y esta princesa, con una sonrisilla maliciosa, piensa: ni el Rey ni las doncellas de grandes aspiraciones han sido felices ni han comido perdices. Este año, simplemente, se han comido los mocos!!!!

3 comentarios:

Your sister dijo...

¿Dónde las dan, las toman? ;-)

Núr dijo...

He tornat a llegir la primera part, perquè no sabia d'on venia tot plegat! I me n'alegro que el temps hagi posat a lloc tant al rei com a les donzelles ambicioses! Olé!

Yo dijo...

Sí, hermanita, como dice el refrán: a cada cerdo le llega su san martín. Sabe mal por ser quién es... pero creo q se lo tiene merecido.

Gràcies, Núr! No sé si els hi haurà posat a lloc o, tot i la "lliçó", continuaran igual l'any vinent (hi ha persones que no canviaran mai), però jo -tot i q em sento una mica dolentota per pensar així- em dóno per satisfeta! ;)